Familie én TSN-collega's - Jeannette en Kay

Hoe is het om met je moeder samen te werken bij TSN Zorg? We vroegen het aan collega’s Jeannette en haar zoon Kay die in de wijkverpleging van TSN Zorg werken voor team Lewenborg in Groningen.

Jeannette werkt al ruim dertig jaar bij TSN Zorg als Verzorgende IG in de wijken Lewenborg en Beijum. Ze begon ooit in de huishoudelijke hulp en groeide via interne opleidingen door tot Verzorgende IG. Daarnaast is ze planner voor wijkteam Lewenborg.

Haar zoon Kay werkt inmiddels bijna een jaar bij TSN Zorg, in hetzelfde team als zijn moeder. Hij doet dit als bijbaan naast zijn studie hbo-verpleegkunde aan de Hanzehogeschool, waar hij nu in zijn derde jaar zit.

Voor hetzelfde team aan de slag

Kay was op zoek naar een bijbaan in de zorg en kwam terecht bij TSN Zorg. Jeanette vond de oplossing om Kay bij haar team in te delen eerst wat minder. “Niet alleen omdat hij mijn zoon is, maar ook omdat ik niet wist hoe hij verder functioneerde in zijn dagelijkse zorgwerk, bijvoorbeeld op stage. Stel dat het mis zou gaan, dan zou ik er ineens als moeder tussen zitten en hem moeten aanspreken op zijn resultaten.” Toen ze hoorde dat hij zijn vorige stage erg goed had afgerond besloot ze om zich eroverheen te zetten.

Kay: “Gelukkig is dat uiteindelijk allemaal goed gekomen. En ik vond het ook wel fijn om bij wijkteam Lewenborg te mogen starten, want die wijk ken ik goed en is dichtbij huis.”

Waardevol werk

Ongeveer een jaar later heeft Kay het nog steeds naar zijn zin bij TSN Zorg. Wat hij onder andere leuk vindt aan het werk is het actief bezig zijn met mensen. Kay: “Een-op-een bij de mensen thuiskomen, meedenken met hun situatie en verpleegtechnisch ondersteunen; hoe kunnen zij met mijn hulp hun leven blijven leven, zoals zij dat willen? Cliënten zijn bijna altijd blij en dankbaar dat je er voor ze bent. Dat je iets waardevols voor ze doet, en daarmee echt helpt.”

Jeannette herkent die dankbaarheid van cliënten.  Jeannette: “Ik vind dat ik op handen door ze word gedragen. Dat klinkt misschien een beetje raar, maar wat ik bedoel is dat ik bijna nooit een conflict heb met een cliënt. Ik probeer altijd wel positief te blijven en daarop te focussen en er wat gezelligs van te maken.”

Gelijkenissen

Die gezelligheid en sociale skills hebben ze allebei. Kay: “Mijn vader praat bijvoorbeeld niet zo snel met mensen die hij niet kent. Maar ik praat juist heel snel met mensen en probeer leuk contact met ze te leggen, dat heb ik heel erg van mijn moeder meegekregen.”

Daarnaast neemt Kay volgens Jeannette zijn gevoel voor humor altijd met hem mee, overal waar hij komt. Zo moest hij laatst zijn moeder ophalen van een personeelsfeestje waar hij zelf niet was geweest. Kay: “Ik had taxidienst. Dus eenmaal bij de locatie ging ik even heel formeel doen, zo van; Dag mevrouw, ik kom u naar uw man toebrengen.”

Bekendheid bij cliënten

De meest bijzondere ervaring met een cliënt vond Kay tot nu toe het moment waarop hij hoorde dat deze cliënt vroeger babyslofjes had gebreid, toen zijn moeder zwanger van hem was.
Kay vertelt: “Het voelde daardoor net alsof ik de cliënt al kende.”

Maar niet iedere cliënt weet dat we moeder en zoon zijn. Jeannette legt uit: “Sommige cliënten weten het niet. Ze leggen ook niet snel de link, omdat Kay voor de helft Indisch is. Mijn echtgenoot heeft namelijk een Indische achtergrond. Daarnaast heb ik mijn eigen achternaam gehouden.”

Kay: “Soms kan het wel lastig zijn om werk en privé gescheiden te houden bij bepaalde cliënten. Dan kom ik bij een cliënt en ik krijg de vraag hoe het uitgaan is geweest. Dat hebben ze dan opgepikt via mijn moeder. Weten ze soms precies wanneer ik uitga of met een drankje te veel op ben thuisgekomen.” Jeannette: “Ik ben vrij open en vertel makkelijk. Later bedenk ik dan dat ik iets misschien niet had moeten zeggen, maar ik probeer er op te letten.” 

Leren van elkaar

Verder zien de twee alleen maar voordelen van het samenwerken. Zo kon Jeannette in het begin Kay snel wegwijs maken als hij iets niet wist. Op haar beurt leert zij ook weer van hem. Jeannette: “Hij heeft mij laatst bijvoorbeeld heel veel uitgelegd over de Wlz en dat wist ik eigenlijk helemaal niet. Ook over medicatie.” En ondanks dat ze voor hetzelfde team werken zien ze elkaar weinig op een dag; Jeannette draait vaak ochtenddiensten, terwijl Kay de voorkeur geeft aan de avond. 

Trots

Op de vraag of ze nog iets willen meegeven aan elkaar (of de lezers) voegt Jeannette toe dat ze heel trots is op Kay. Jeannette: “Op zijn werkmentaliteit en ook als mens. Maar dat mag ik van hem niet zeggen.”

Kay: “Anders hoor ik het de hele dag. En die werkmentaliteit hebben mijn beide ouders wel. Altijd er zijn, dat is iets wat ik van hen heb geleerd.” Op zijn beurt is hij dankbaar voor de opvoeding die hij heeft gekregen. Kay: “Je kan het echt merken als iemand is opgevoed door een persoon uit de zorg; je kan dan naar mijn idee beter omgaan met lastige zorgsituaties of gesprekken en bent respectvol naar ouderen.” Dat iedereen ertoe doet ongeacht afkomst of levenssituatie is voor de familie sowieso een belangrijke pijler.

Moederdagtradities

Vanavond gaat het gezin lekker uit eten met elkaar dat is inmiddels een traditie geworden op Moederdag. Kay: “En ze krijgt natuurlijk standaard een ontbijtje op bed. Mocht ze een ochtenddienst hebben dan een brunch na afloop.”

Een mooi inkijkje in dit moeder-zoon verhaal! Nieuwsgierig naar meer? Lees dan ook het interview met Tjitske en Anouk!