Margiena Ottens Van salesmanager naar wijkverpleegkundige

Margiena Ottens volgt sinds februari 2022 het hbo-v traject van FastSwitch. In dit interview vertelt ze over haar beredenering om de overstap te maken en haar ervaringen van het afgelopen half jaar.

“Een oud-klasgenoot van mij heeft hbo-v gedaan. Daar heb ik altijd met een ongekende jaloezie naar gekeken. Ik had een succesvolle baan, had alles in kannen en kruiken en was wel klaar met studeren. Maar toch zat het altijd in mijn achterhoofd. In 2012 werd mijn moeder ziek en eind 2013 is ze overleden. We hadden thuiszorg ingeschakeld en ik zag wat zij deden. Daardoor kon ik van dichtbij zien wat wijkverpleging inhoudt, hoe zij er konden zijn voor mijn moeder en de band die mijn moeder met de verpleegkundigen had. Dat vond ik zo ontzettend bijzonder en mooi om te zien. Het heeft me nooit losgelaten.”

De laatste paar jaren van mijn carrière als salesmanager merkte ik steeds vaker op dat ik niet meer gelukkig werd van behaalde successen.

“Ik heb jaren in de commercie gewerkt als onder anderen salesmanager en accountmanager. Dat was van jongs af aan hetgeen wat voor mij bekend was. Ik kom uit een zakelijk gezin, beide ouders hebben altijd fulltime gewerkt. Mijn vader was facility manager en dus ben ik toentertijd in die richting gaan studeren. De laatste paar jaren van mijn carrière als salesmanager merkte ik steeds vaker op dat ik niet meer gelukkig werd van behaalde successen. Dat heeft mij doen besluiten dat ik drie jaar geleden mijn succesvolle baan heb opgegeven om o.a. voor mijn twee jonge kinderen te zorgen maar ook om te ontdekken waar mijn hart sneller van gaat kloppen. En telkens kwam ik uit bij de Zorg. Om deze reden volg ik sinds een half jaar het FastSwitch HBO-V traject aan de Hanze Hogeschool. Dit traject verzorgd de perfecte combinatie tussen werken en leren.”

“Ik werk ’s ochtends en ’s avonds op route en ben daarnaast vijf avonden per week bezig met de studie. Overdag, naast moeder zijn, werken en een iets beperkter sociaal leven, zijn de kleine momenten vrije tijd ook toegewijd aan het studeren. Het is druk en veel, maar ondertussen ook zo leuk en leerzaam!”

Nu ik werk als wijkverpleegkundige i.o. zie ik dat ik dingen anders benader. Ik kijk misschien al medisch naar het menselijk lichaam en ben niet bang om te vragen naar wat ik nodig heb. Laatst bijvoorbeeld, gaf een van mijn cliënten aan dat hij vaak naar het toilet moest. Dan gaat er in mijn hoofd een heel riedeltje af: doet het pijn bij het plassen? Is er wat lichamelijks aan de hand? Wat is de oorzaak? Heeft deze meneer genoeg gedronken? Et cetera. Ik merk mijn persoonlijke groei doordat ik klinisch kan redeneren, en dat geeft een prettig en zeker gevoel.”

“Voor een cliënt iets extra’s kunnen doen maakt mijn dag compleet. Een cliënt van mij had bijvoorbeeld al langer last van smetvlekken. Ze was al een tijdje aan het smeren maar ik zag geen progressie dus ga ik op zoek naar informatie, protocollen, evidence based onderzoeken naar alternatieven. En kwam ik uit bij een andere zalf met een hoger percentage zinkoxide. Dit is op te halen bij de apotheek, maar haar dochter was tien dagen op vakantie. Nou, denk ik, ik moet toch naar de apotheek. Dan haal ik het wel op en neem ik het de volgende keer mee. Het kost mij nauwelijks moeite, maar voor mijn cliënt betekent het erg veel. Dit soort kleine dingetjes is wat mij zo veel energie geeft. Een ander voorbeeld is het vragen hoe de sterfdag van iemands partner is verlopen. Dat iemand in tranen een verhaal kwijt kan en dat je er voor een ander kan zijn. Dat hele plaatje, dat is voor mij zorg. Werken in de thuiszorg heeft vaak een soort steunkousenstigma. Maar de zorg is zo veel meer dan iemand onder de douche zetten of de kousen aandoen. Werken in de wijk doet een beroep op je creativiteit en de geworven kennis van de diverse ziektebeelden maakt iedere verpleegkundige tot een allround zorgverlener en gezondheidsbevorderaar.”

Ik doe dit werk vanuit mijn hart, vanuit een passie, gedrevenheid maar ook vanuit een natuurlijk instinct. Ik krijg energie van de cliënten, puur omdat je van waarde kunt zijn voor de ander. Het klinkt altijd zo cliché, maar niks is minder waar. Ik blijf altijd streven naar het verschil maken voor de ander, terwijl de cliënten ook iedere dag het verschil maken voor mij.