De vrijheid en zelfstandigheid vind ik heerlijk

Hanny Staal, Regisserend Wijkverpleegkundige in Marum, werkt al jaren voor TSN. Het zorgen voor een ander zit - net als bij veel collega’s - in haar DNA. Bovendien gaat de thuiszorg haar aan het hart. “Want”, zo zegt Hanny, “Het is veel meer dan alleen een ‘kunstje’ doen. De kunst is juist om te kijken en te luisteren wat er precies aan de hand is. Wat kan iemand echt niet meer en wat valt nog aan te leren? Alleen op die manier houden we de zorg betaalbaar. Voor nu en voor straks."

Wat denk je dat jongeren interessant vinden aan het werk in de thuiszorg?

“Geen dag is hetzelfde. Je komt bij zoveel verschillende mensen thuis en doet zoveel verschillende handelingen. Ikzelf ga nog altijd graag op route, omdat ik wil weten wie onze cliënten zijn. Natuurlijk kan ik ook lezen in de dossiers wat de status is van een cliënt, maar een gezicht, een stem, een eigen indruk van de thuissituatie maakt het verhaal altijd net weer even anders. Het mooie in ons vak is dat je allereerst het vertrouwen moet zien te winnen van de cliënt. Tegen de één praat ik Grunnings, met de ander klets ik in het Nederlands. Dat is een kwestie van aanvoelen. Mensen die ver het platteland in wonen en bij wie maar weinig mensen komen, vinden het fijn als ik ze in hun eigen taal aanspreek. Ik probeer me altijd te voegen naar de cliënt. Belangrijkste is dat je altijd in staat bent te beoordelen wat iemand nodig heeft. Daar heb je dat fingerspitzengefühl voor nodig. Intuïtie. Ik vind kleine dingen belangrijk, zoals een hand op iemands schouder leggen als troost. Die hand kan net even zeggen: “Ik heb je gehoord en ik snap het.”