Jij bent uniek

Het unieke verhaal van…

Alette Smook

‘Een nieuwe?’, zeiden ze dan. ‘Klopt’, was mijn antwoord.

Je moet wel kunnen improviseren

In januari ben ik begonnen bij TSN als Verzorgende IG. Ik ben niet helemaal nieuw in de zorg, ik werkte voorheen onder meer in verzorgings- en verpleeghuizen en bij een andere thuiszorgorganisatie en nu zit ik dus voor TSN opnieuw in de wijk, in team Martenshoek.

Een leuk team. Het werk bevalt me, al zitten de routes wel vrij vol. Ik sjees op een dag echt van de één naar de andere cliënt. Wat het werk ook weer leuk maakt, want geen dag is hetzelfde. Ook als je een week achtereen dezelfde route rijdt, gebeurt er altijd wel iets waardoor je moet improviseren.

Ik merk dat je snel een band opbouwt met cliënten. In het begin keken de meesten nog wel even de kat uit de boom. ‘Een nieuwe?’, zeiden ze dan. ‘Klopt’, was mijn antwoord. ‘Maar, ik ben een blijvertje. Let op.’ Nu ze zien dat ik inderdaad een blijvertje ben, worden ze opener en vriendelijker. Natuurlijk heb je met de één meer een klik dan met de ander.

Ik probeer zelf altijd mijn opgeruimde karakter, mijn humor en betrokkenheid in te zetten. Veel cliënten hebben het zwaar, ze krijgen niet voor niets thuiszorg, en dan is het wel belangrijk dat wij in elk geval de zon meebrengen.

Het werk is dankbaar, je kunt net dat stukje extra zorg geven waardoor mensen langer thuis kunnen blijven wonen. Dat vind ik leuk en elke keer weer een uitdaging.

Ikzelf ben een alleenstaande moeder van een zoon en een dochter. Ze wonen allebei nog thuis. Omdat ik alles in mijn eentje doe, is het leven vrij hectisch. Al maak ik regelmatig tijd voor vriendinnen. Met de een ga ik wandelen, met de ander drink ik een bak koffie.


Ik heb nog wel doelen. Als mijn jongste naar de middelbare school gaat en ik nog wat meer ervaring heb opgedaan in deze functie, wil ik een opleiding volgen voor verpleegkundige. Het is weer even een hobbel om te nemen, maar ik weet zeker dat me dat gaat lukken. Mijn motto is niet voor niets: het wil, het kan en het zal. De zorg zal ik in elk geval nog niet zo snel loslaten. Vooral omdat ik dagelijks het gevoel heb dat waar ik mee bezig ben, er echt toe doet.”